Navigatiemenu

Netwerken koesteren & hiërachie is niet vies

Laatst bijgewerkt op 1674 dagen geleden door Marie Louise Borsje

In het rapport ‘Vertrouwen in burgers’ van de WRR, komt de Opvoedpoli voor als een

van de ‘toppers’ (woorden Pieter Winsemius) van burgerinitiatieven om ‘heel anders’ te
gaan werken, in ons geval: in de steun en zorg voor kinderen, gezinnen en jeugdigen.

In het boek van de 2.0-dag “Wij, de overheid” van Davied van Berlo wordt vooral de
nadruk gelegd op de kracht van informele netwerken. Maar bij zulke netwerken loop je
ook tegen dilemma’s aan.

In deze workshop gaan we in op de kracht en de zwaktes van (informele en formele)
netwerken. Dit, aan de hand van de ervaringen van de Opvoedpoli, een organisatie in
de jeugdzorg, in 2008 opgericht door een maatschappelijk ondernemer die met een
innovatief concept ‘de wereld wil veroveren’.

Uit ergernis (over de jungle in de jeugdzorg) begonnen als informeel netwerk van
een multidisciplinair groepje professionals, is de Opvoedpoli samen met partner
Care Express uitgegroeid tot een groep van thans ruim 20 teams, verspreid over
bijna evenzoveel gemeenten (ook in Zwolle!) Het netwerkje van het eerste uur is dus
uitgegroeid tot een heuse organisatie met inmiddels zo’n 500 professionals.

Hoe vermijd je het verlies van de kracht van het netwerk in een organisatie die
groter wordt en dus onvermijdelijke hiërarchische trekken gaat vormen? Wat zijn
de kenmerken en de werkende principes van verschillende organisaties in een
netwerkmaatschappij ? Wat kan je als gemeenteambtenaar opsteken van de ervaringen
van de Opvoedpoli?

Workshopleiders
Mechtild Rietveld is jurist en bestuurskundige, tot voor kort 30 jaar lang werkzaam
bij de gemeente Amsterdam en de Bestuursacademie Nederland. In diverse functies,
waaronder elf jaar als inspecteur en docent gemeentebelastingen - de laatste acht jaar
als raadsgriffier. Zij besloot op haar 55e iets totaal anders te gaan doen: ondersteuning
van de oprichter van de Opvoedpoli in dier pogingen om aansluiting te vinden bij
gemeenten, waar immers in 2015 de verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg komt te
liggen. Mechtild is zeer betrokken bij de organisatorische dilemma’s van een innovatieve
en vaak ongewenste nieuwkomer. Zij probeert verbinding te leggen tussen de politiek,
de ambtenarij en private initiatieven van onderop. Haar bijnaam is ‘huisambtenaar’ van
de Opvoedpoli en haar functie heet ‘bestuursecretaris’.
Mechtild heeft een column op de site ‘Sociaal’ van Binnenlands Bestuur en verhaalt om
de week over de wondere wereld van de jeugdzorg en al het institutionele ‘gedoe’ er
omheen.

Jelle Daalderop is als student begonnen met het geven van bijlessen aan ‘moeilijke’
kinderen en is zo bij de Opvoedpoli verzeild geraakt, inderdaad: via een informeel
netwerk. Zijn studie filosofie heeft hij inmidddels afgerond en nu werkt hij bij de
Opvoedpoli in het primaire proces (dus de werkvloer, waar het allemaal om gaat) als
huiswerkbegeleider op scholen én hij werkt deels als onze projectleider Onderwijs, dus
op secundair (beleids)niveau.